การติดเชื้อแบคทีเรียในแมว

อัปเดตล่าสุดเมื่อวันที่ ก.ค. 16, 2018 ประมาณเวลาการอ่าน: 2 นาที
มีคนอ่านบทความนี้แล้ว 1,467,172 คน

การติดเชื้อ Mycoplasmosis ในแมว

Mycoplasma ureaplasma และ acoleplasma เป็นแบคทีเรีย3ชนิดที่สามารถติดเชื้อในแมวได้ Mycoplasmosis เป็นศัพท์ทางการแพทย์ที่หมายถึงการติดเชื้อแบคทีเรียทั้ง 3 ชนิดนี้ แบคทีเรียเหล่านี้สามารถอาศัยและแบ่งตัวอยู่ภายในสภาพแวดล้อมที่ไม่มีออกซิเจนได้

Mycoplasmaเป็นแบคทีเรียที่ไม่มีผนังเซลล์ทำให้สามารถเปลี่ยนได้หลายรูปร่างและสามารถแพร่กระจายไปยังระบบต่าง ๆ ได้ ตั้งแต่ระบบทางเดินหายใจที่ทำให้เกิดปอดอักเสบไปจนถึงระบบทางเดินปัสสาวะ แบคทีเรียชนิดนี้ถือเป็นแบคทีเรียที่มีขนาดเล็กที่สุดและสามารถพบได้ทุกสภาพแวดล้อม เชื้อนี้ไม่แม่แต่ที่จะทำให้เกิดโรคในสัตว์แต่ยังสามารถเกิดโรคในคน พืชและแมลงได้ด้วย   

อาการ

อาการเมื่อติดเชื้อไมโครพลาสม่า จะประกอบไปด้วย การอักเสบที่บริเวณข้อหลาย ๆ ข้อ เช่น หัวเข่า สะโพก หรือหัวไหล่ รวมถึงการอักเสบของเยื้อหุ้มด้วย ในระยะยาวจะพบว่ามีการเดินกระเผลก เคลื่อนไหวลำบาก เป็นไข้ และไม่สบายตัว อาการอื่นๆที่สามารถพบได้ ได้แก่ การกระพริบตาแบบกระตุก มีการสะสมของเหลวในดวงตา ตาแดง มีสิ่งคัดหลั่งออกจากดวงตา หรือ พบว่ามีตาขาวอักเสบ อาการทางระบบหายใจมักจะไม่รุนแรง จะพบว่ามีการจามเป็นหลัก

อาการรุนแรงที่มีความเกี่ยวข้องกับการติดเชื้อในแมว ประกอบไปด้วย ก้อนหนองเรื้อรังที่บริเวณผิวหนังและร่างกาย การติดเชื้อที่ระบบหายใจ ระบบทางเดินปัสสาวะและระบบสืบพันธุ์ก็พบได้บ่อย ถ้าหากพบว่ามีการติดเชื้อบริเวณใกล้เคียงกับระบบสืบพันธุ์อาจส่งผลต่อลูกสัตว์ได้ อาจทำให้เกิดการคลอดก่อนกำหนด ตัวอ่อนไม่แข็งแรง หรือ อาจตายได้

สาเหตุ 

Mycoplasmosis มีสาเหตุมาจากการสัมผัสแบคทีเรียที่สามารถพบได้ในสภาพแวดล้อม แบคทีเรียประเภทนี้ ได้แก่ M. felis, M. gateae, and M. feliminutum

ปัจจัยเสี่ยงที่จะทำให้เกิดการติดเชื้อที่มากขึ้น ได้แก่ ความผิดปกติของระบบภูมิคุ้มกัน หรือโรคอื่นๆที่มีผลต่อระบบภูมิคุ้มกัน เช่น เนื้องอก

การวินิจฉัย

สัตวแพทย์จะทำการซักประวัติและตรวจร่ายกายแมวอย่างละเอียด จากนั้นจะทำการเก็บตัวอย่างเลือดเพื่อมาตรวจค่าเลือดทางชีวเคมี การนับเม็ดเลือด และการวิเคราะห์ค่าทางปัสสาวะ 

วิธีการวินิจฉัยสำหรับโรคไมโครพลาสโมซิสนั้นมีมากมายหลายวิธี ได้แก่ การเก็บตัวอย่างของเหลวภายในต่อมลูกหมากเพื่อหาเชื้อแบคทีเรีย โดยอาจจะพบร่วมกับเซลล์อักเสบ และถ้าหากว่าสงสัยว่ามีการอักเสบของข้อต่อมห้ทำการเก็บน้ำไขข้อมาวิเคราะห์ ซึ่งมักจะพบว่ามีจำนวนเม็ดเลือดขาวชนิดนิวโทรฟิลมากกว่าระดับปกติ 

การรักษา

การรักษาโรคนี้นั้นจะรักษาแบบผู้ป่วยนอก สามารถรักษาตัวที่บ้านได้ โดยการจ่ายยาปฏิชีวนะนั้นจะขึ้นอยู่กับความรุนแรงและตำแหน่งของการติดเชื้อ

การจัดการและความเป็นอยู่

การรักษาที่บ้านนั้นจะใช้เวลาค่อนข้างนาน โดยสัตวแพทย์จะทำการจ่ายยาปฏิชีวนะที่เหมาะสมให้ในระยะเวลาจำเป็นต่อการรักษาอาการ คุณเจ้าของจำเป็นที่จะต้องให้ยาแก่สัตว์ตามระยะเวลาที่สัตวแพทย์กำหนด

ในแมวที่ภูมิคุ้มกันแข็งแรงและได้รับยาปฏิชีวนะที่เหมาะสมจะมีการพยากรณ์โรคอยู่ในเกณฑ์ดีและฟื้นตัวได้เร็ว

การป้องกัน

ปัจจุบันยังไม่มีวัคซีนเพื่อป้องกันการติดเชื้อนี้ แบคทีเรียชนิดนี้สามารถทำลายได้โดยการโดนความร้อน เช่น การตากแดด หรือ การใช้น้ำยาฆ่าเชื้อ เป็นต้น สัตวแพทย์จะแนะนำผลิตภัณฑ์ที่เหมาะสมกับสภาพแวดล้อมของคุณ การทำความสะอาดและการหลีกเลี่ยงการสัมผัสบริเวณอับชื้นจะช่วยป้องกันการติดเชื้อได้ด้วย

ขอบคุณที่อ่านค่ะ คุณคิดว่าข้อมูลนี้เป็นประโยชน์กับคุณแค่ไหนคะ
(1 ดาว - น้อย / 5 ดาว - มาก)

หากคุณยังมีคำถามเพิ่มเติม กรุณาเขียนถามสัตวแพทย์ที่นี่

เราจะไม่เปิดเผยชื่อและข้อมูลของคุณ


แนบไฟล์ (รูปหรือวีดีโอ)
เช่น ประวัติการรักษา รูปหรือวีดีโอของอาการ (ถ้ามี) *
เช่น ประวัติการรักษา รูปของอาการ (ถ้ามี) ไม่ต้องห่วง! เราเก็บไฟล์ของคุณเป็นความลับ มีแค่คุณกับคุณหมอเท่านั้นที่เห็นไฟล์ได้ค่ะ
* ไม่ต้องห่วง! เราเก็บไฟล์ของคุณเป็นความลับ มีแค่คุณกับคุณหมอเท่านั้นที่เห็นไฟล์ได้ค่ะ
ส่งคำถาม