ทั่วไป

6 เรื่องจริงที่เกี่ยวกับตัวอ่อนของหมัดที่คุณควรจะรู้

อัปเดตล่าสุดเมื่อวันที่ พ.ค. 3, 2018 ประมาณเวลาการอ่าน: 3 นาที
6 เรื่องจริงที่เกี่ยวกับตัวอ่อนของหมัดที่คุณควรจะรู้

ด็อกเตอร์ Craig Prior ผู้อำนวยการแพทย์ของโรงพยาบาล VCA Murphy Road Animal ใน Nashville และประธานของกลุ่ม Companion Animal Parasite Council กล่าวว่า “ถ้าคุณเห็นหมัด 1 ตัวบนตัวสุนัขหรือแมว มั่นใจได้เลยว่าจะมีหมัดอีก 9 ตัวอยู่ที่ไหนสักแห่งตรงนั้นที่คุณมองไม่เห็น”

ฉันคิดว่าฉันน่าจะเจอแพทย์ Prior สักสองสามปีก่อนหน้านี้ ตอนที่ฉันต้องสู้รบกับศัตรูตัวฉกาจของเจ้าของสัตว์เลี้ยงเช่นเรา ๆ ในฤดูร้อนหนึ่ง แมวทั้งสองตัวของฉันติดหมัด และฉันคิดว่าฉันได้แก้ปัญหาเรียบร้อยแล้ว หลังจากที่ได้ทำการกำจัดหมัดวัยเต็มตัวทั้งหลายที่อยู่อาศัยบนตัวแมวของฉันด้วยการอาบยาฆ่าหมัด ฉันไม่ได้เตรียมความพร้อมที่จะรับมือกับแขกที่ไม่ได้รับเชิญให้เข้ามาในบ้านของฉัน นั่นก็คือ ไข่และตัวอ่อนที่กำลังเจริญเติบโตโดยที่มองไม่เห็นและพร้อมที่จะกินสัตว์เลี้ยงของฉันเป็นอาหาร (รวมถึงขาของฉันด้วย) บางทีคุณอาจจะเป็นเช่นเดียวกัน คือ ฆ่าตัวเต็มวัยที่คุณเห็น แต่มองข้ามตัวอ่อนของหมัดไปอย่างสิ้นเชิง

แล้วอะไรคือตัวอ่อนของหมัดล่ะ ทำอย่างไรถึงจะควบคุมมันได้ เรามาทำความรู้จักกับเจ้าตัวก่อกวนนี้กันเถอะ

หมัดมีวงจรชีวิตที่แตกต่างจากสัตว์เลี้ยงของเราและตัวเราอย่างมาก 

ช่วงระยะชีวิตของหมัดมี 4 ระยะ: ไข่ ฟักตัวเป็น ตัวอ่อน ซึ่งจะพันตัวเองเป็นรังดักแด้ และเติบโตเป็น ดักแด้ และออกมาจากรังกลายเป็น ตัวเต็มวัย ทั้งหมดล้วนขึ้นอยู่กับสภาวะแวดล้อม เช่น ความร้อน ความชื้น การปรากฏตัวหรือการไม่มีตัวตนของผู้ให้อาศัย วงจรชีวิตของหมัดจะอยู่ได้ตั้งแต่ 2-3 อาทิตย์ไปจนถึง 2-3 เดือน

ตัวอ่อนของหมัดฟักตัวจากไข่ที่แม่ของมันวางไว้ที่ผู้ให้อาศัย 

ไข่เหล่านั้นไม่ได้อยู่บนตัวของผู้ให้อาศัย แต่จะตกหล่นอยู่รอบ ๆ บ้าน ในทุก ๆ ที่ ที่ผู้ให้อาศัยไป ไข่เปรียบเสมือนกับลูกปิงปอง เมื่อสัตว์เลี้ยงลุกขึ้น ยืดตัว และสะบัดตัว ไข่ก็จะกระเด็นออกจากตัวเข้าสู่สิ่งรอบ ๆ ตัวมัน โดยเฉพาะในบริเวณที่สัตว์เลี้ยงอาศัยหลับนอนหรือได้หลับนอนตรงนั้น ไข่จะลงเอยในที่ที่ผู้ให้อาศัยใช้เวลาอยู่ส่วนมาก และที่นั่นแหละที่ตัวอ่อนจะฟักตัวและเจริญเติบโต

ตัวอ่อนจะฟักตัวออกจากไข่หลังจาก 2-7 วัน ตัวอ่อนอยู่ในจำพวกประเภทหนีออกจากแสง หรือศัพท์ทางการของการที่มันจะหนีออกจากแหล่งกำเนิดแสง มันจะพยายามจะแทรกตัวลงไปให้ลึกที่สุด ตามรอยแตกรอยแยกของไม้ปูพื้นและพรม

ตัวอ่อนกินอุจจาระของหมัดเป็นอาหาร 

เมื่อมันได้ที่อยู่เป็นหลักแหล่งที่ไกลจากแสง ตัวอ่อนซึ่งมีอยู่ประมาณ 1 ใน 3 ของจำนวนประชากรหมัดในบ้านหนึ่งหลัง จะใช้เวลา 1-2 อาทิตย์ในการเจริญเติบโตและได้รับอาหารจากซากสารอินทรีย์และอุจจาระของหมัดที่โตเต็มวัย ซึ่งอุจจาระนี้จริง ๆ มันก็คือ เลือดแห้ง นั่นเอง หลังจากนั้น ตัวอ่อนจะปั่นรังดักแด้ขึ้นมาล้อมรอบตัวมันเองในช่วงระยะของการเป็นดักแด้ ในท้ายที่สุดก็จะออกมาจากรังแล้วกลายเป็นหมัดที่โตเต็มวัย ถ้าหมัดได้อยู่อาศัยในรังดักแด้ที่ห่อหุ้มตัวมันไว้ ดักแด้ของตัวหมัดจะสามารถมีชีวิตอยู่ต่อได้ยาวขึ้นไปอีก มันจะออกมาจากรังดักแด้ก็ต่อเมื่อถูกกระตุ้นโดยสัญญาณจากผู้ให้อาศัยที่มีความเป็นไปได้ที่มันจะสามารถอาศัยเกาะ มันจึงเป็นเรื่องปกติมากที่มนุษย์จะย้ายเข้าไปในบ้านหรือห้องพักซึ่งเคยมีผู้อยู่อาศัยก่อนหน้านี้ แล้วพยายามจะกำจัดตัวหมัดที่มีชีวิตอยู่ได้โดยอยู่กับที่นิ่ง ๆ มานับแรมเดือน

การควบคุมตัวอ่อนที่ซ่อนตัวอยู่รอบ ๆ บ้านต้องอาศัยเครื่องมือและเทคนิคที่แตกต่างไปจากการฆ่าหมัดตัวเต็มวัย 

ก่อนหน้านี้เราเคยบอกไปแล้วว่าสิ่งที่ดีที่สุดในการกำจัดหมัดก็คือ การดูดฝุ่นให้สะอาดหมดจด โดยใช้หัวดูดฝุ่นที่ไว้สำหรับดูดฝุ่นตามซอก ดูดไข่ของหมัดตามรอยแยก และตัวอ่อนตามพื้นและเครื่องนอน ขั้นตอนที่สำคัญมากในตอนนี้ก็คือ เมื่อคุณดูดฝุ่นเสร็จแล้ว การปิดปากถุงดูดฝุ่นและทิ้งมันไป หรือ การทำความสะอาดถ้วยกรองในเครื่องดูดฝุ่นชนิดไร้ถุงดูดฝุ่น เพื่อกำจัดไข่และตัวอ่อนออกจากบ้านให้หมดสิ้น ถ้าคุณไม่ทำขั้นตอนนี้ให้ดี คุณก็จะมีแหล่งกักเก็บสิ่งติดเชื้อในถุงดูดฝุ่นนั้น หลังจากเสร็จสิ้นแล้ว ให้ใช้ผลิตภัณฑ์ควบคุมหมัดชนิดต่าง ๆ เช่น กระบอกฉีดน้ำหรือสเปรย์ ที่สามารถกำจัดตัวอ่อนและไข่ที่การดูดฝุ่นไม่สามารถเข้าถึง ไม่ใช่ว่าทุกผลิตภัณฑ์จะให้ผลเหมือนกัน แพทย์แนะนำให้ขอคำแนะนำจากแหล่งข้อมูลที่ดีที่สุดในการต่อสู้กับหมัด นั่นก็คือ สัตวแพทย์นั่นเอง พวกเขารู้จักคุณ รู้จักสัตว์เลี้ยงของคุณ รู้จักการใช้ชีวิตของคุณ และสภาพแวดล้อมรอบในบริเวณนั้น ทำให้แพทย์สามารถช่วยคุณหาผลิตภัณฑ์ที่ดีและปลอดภัยที่สุดไว้ใช้ในบ้านของคุณ มันอาจจะต้องใช้เวลาถึง 2 เดือนถึงจะเริ่มเห็นผล เนื่องจากดักแด้อาจะมีการได้อยู่อาศัยในบ้านมาก่อนและพร้อมที่จะออกมาเป็นตัวเต็มวัยแล้ว

หลังจากที่กำจัดหมัดโตเต็มวัยออกจากตัวของสัตว์เลี้ยงและมีการควบคุมจำนวนของไข่ ตัวอ่อน และดักแด้ในบ้านแล้ว 

คุณยังจะต้องทำการป้องกันการกลับมาคุกคามของหมัดด้วย เรื่องนี้ออกจะเป็นเรื่องที่ยากอยู่สักนิด เนื่องจากมีผู้ให้อาศัยของหมัดอยู่มากมายภายนอกบ้าน และบางทีก็อาจจะอยู่ใกล้บ้านของคุณ ในอเมริกาเหนือ สัตว์จำพวก หมาป่า สุนัขจิ้งจอก แมวป่า วัวควาย ตัวสกั๊งค์ ตัวแร็คคูน ตัวพอสซั่ม หนู พังพอน หรือสัตว์อื่น ๆ ล้วนก็เป็นผู้ให้อาศัยให้แก่หมัดที่คอยคุกคามสุนัขและแมวของเรา ดังนั้น การให้สัตว์เลี้ยงอยู่ในบ้านให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ ก็ถือว่าเป็นการเริ่มต้นที่ดี และคุณควรจะทำให้บริเวณเป็นที่ไม่น่าแวะเวียนเข้ามาของเหล่าสัตว์ป่าหรือสัตว์หลงทางที่มีโอกาสนำพาเจ้าหมัดนี้มากับตัวมันด้วย

จำไว้ว่าไข่ของหมัดชอบอยู่ในที่มืดและมิดชิด พยายามปิดห้องใต้หลังคา บริเวณที่สัตว์ที่สามารถคลานเข้าถึง บริเวณดาดฟ้าและเฉลียง เพื่อเป็นการป้องกันไม่ให้สัตว์เลี้ยงเข้าไปทำให้บริเวณเหล่านี้เปรอะเปื้อนไปด้วยไข่ของหมัด และแน่นอนที่สุดว่าคุณสามารถควบคุมได้แต่เพียงภายนอกเท่านั้น การให้สัตว์เลี้ยงมีการควบคุมหมัดตลอดชั่วทั้งชีวิต จะช่วยฆ่าหมัดไม่ว่าตัวไหน ไม่ให้กระโดดเข้าหาสัตว์เลี้ยงของคุณได้

ถามสัตวแพทย์

เราจะไม่เปิดเผยชื่อและข้อมูลของคุณ


ลบไฟล์
เช่น ประวัติการรักษา รูปหรือวีดีโอของอาการ (ถ้ามี) *
เช่น ประวัติการรักษา รูปของอาการ (ถ้ามี) ไม่ต้องห่วง! เราเก็บไฟล์ของคุณเป็นความลับ มีแค่คุณกับคุณหมอเท่านั้นที่เห็นไฟล์ได้ค่ะ

* ไม่ต้องห่วง! เราเก็บไฟล์ของคุณเป็นความลับ มีแค่คุณกับคุณหมอเท่านั้นที่เห็นไฟล์ได้ค่ะ